ابوفاضل...

این دستلعنتی نمی نویسد...

خسته ام کرده . زبان آدمیزاد حالیش نمی شود!

نمی فهمد بغض دارم دلتنگم. نمی فهمد نفسم راهگلویم را بند کرده.

هر کاری می کنم سرکشی می کند باز. خواهش میکنم ؛التماس میکنم . هرکاری میکنم محل نمی

گذارد...

نمی دانم چرا امشب لجبازیش گرفته . بعد این همهسال نفهمیده هنوز که من زبان ندارم!

نفهمیده زبان من است.

بی خیالش می شوم . مثل این که غم دارد زبان بسته ...

اصلا نمی دانم چرا همیشه به ابوفاضل که میرسد ؛

دست و دل یکی  می شوند و می لرزند!!

                                                                                                برگرفته از وبلاگ محرم محرّم